EUROPAN

EUROPAN

Study site w E11

Increase Normal Decrease
opublikowano: Poniedziałek, 28 Lutego, 2011 - 20:59, redaktor

Study site w E11

Study site w E11, obszar ograniczony żółtą obwiednią Study site w E11, obszar ograniczony żółtą obwiednią
fot. Study site w E11, obszar ograniczony żółtą obwiednią

WARSZAWA – POLSKA – EUROPAN 11 -  POZYTYWNE PROMIENIOWANIE
WARSZAWA - POLSKA - EUROPAN 11 - BENEFITS OF FRIENDLY RADIATION

FROM FOLLOWLAND TO CITYLIFE

STRATEGIC SITE

Obszar projektu położony jest na wschodnim brzegu Wisły. Tereny położone na prawym, niskim brzegu rzeki były historycznie terenami często zalewanymi i podmokłymi. Wisła wielokrotnie zmieniała w tym miejscu koryto, często rozdzielając się na kilka nurtów. Okresy te zapisały się w nazwach niektórych dzielnic obecnej Warszawy, takich jak Saska Kępa, położona na południe od terenu projektu. Właściwe, historyczne centrum Warszawy położone jest na skarpie, na wysokim, lewym brzegu Wisły gdzie do zalewania nigdy nie dochodziło. Pozostałością jednego ze starych koryt Wisły jest ciąg cieków wodnych i stawów na południe od terenu projektu. Stanowią one historyczne tereny parkowe i rekreacyjne i jeden z klinów nawietrzających Warszawy.
Obszar projektu położony jest w dzielnicy Praga Południe. Dzielnica ta liczy ok. 183 tys. mieszkańców,  8181 os/1km2 co sprawia, że jest najgęściej zaludnioną dzielnicą prawobrzeżnej Warszawy.
Ulica Podskarbińska stanowiąca oś obszaru projektu rozdziela dwa rejony – Kamionek (po stronie zachodniej) i Grochów Centrum (po stronie wschodniej).

HISTORIA TERENU

W 1347 r. Grochów, początkowo wieś rycerska, należał (podobnie jak Kawęczyno, Kamion, Gocław) do dóbr skaryszewskich nadanych przez książąt mazowieckich kapitule płockiej. Wielkie zniszczenia przyniósł tym terenom potop szwedzki w 1655 r.  W Polsce w latach 1573-1764 królowie byli obierani przez szlachtę w wyniku Wolnej Elekcji. Spośród 13 wolnych elekcji królewskich na błoniach nieopodal Kamionka odbyły się dwie elekcje - Henryka Walezego (Henri de Valois) w 1573r. i Augusta III Sasa (Augustus III Wettin) w 1733.
Dopiero król Stanisław August Poniatowski postanowił uporządkować prawy brzeg Wisły, dlatego zaproponował kapitule płockiej wymianę dóbr skaryszewskich. W 1780 r. król został formalnie posiadaczem tych dóbr, po czym postanowił odstąpić je swemu bratankowi, podskarbiemu wielkiemu litewskiemu ks. Stanisławowi Poniatowskiemu, który w tym samym roku założył kolonię Grochów. Ziemie zostały podzielone na osiem części i następnie nadane różnym osobom. Podział taki utrzymał się jeszcze do początku XX w., czego ślady widać do dziś w starych księgach hipotecznych.
Kamionek zaczął rozwijać się intensywniej dopiero w XIX wieku. Decydujące znaczenie dla rozwoju Grochowa i Kamionka miało sąsiedztwo Pragi oraz fakt, że główną osią dzielnicy jest historyczny, średniowieczny trakt prowadzący do Brześcia, dalej do Moskwy, czyli dzisiejsza ulica Grochowska. W latach 20-stych XIX wieku przy ul. Grochowskiej stanęły Rogatki, a Szosa Brzeska została wybrukowana na ponad 190 km odcinku – od Warszawy do Terespola. W 1846 roku w miejscu gdzie dziś znajduje się skrzyżowanie ulic Groszowickiej i Terespolskiej wzniesiono obelisk ku czci żołnierzy rosyjskich, poległych w bitwie pod Olszynką Grochowską. Obelisk miał ponad 20 m wysokości, górował nad okolicą został usytuowany na w centrum okrągłego placu na zakończeniu alei – ul. Pomnikowej (dziś ul. Terespolska) prostopadłej do Traktu Brzeskiego ( ul. Grochowskiej). Po kilkuletnich dyskusjach, na wniosek władz gubernialnych Kamionek został włączony do miasta w 1889 roku. Od połowy XIX wieku na terenach Grochowa powstają zakłady przemysłowe, głównie branży spożywczej i chemicznej. W latach 1900 - 1956 wzdłuż Grochowskiej kursuje wąskotorowa kolejka do Karczewia.
W XIX w. Grochów i okolica słynęły z produkcji piwa typu monachijskiego i portera, które produkował wybudowany przez Karola Osterloffa w latach 50. XIX w. browar. Zakład ten rozwinął również produkcję: win, wódek, likierów i octu. W XIX w. dobrą opinią cieszyły się wyrabiane na Grochowie świece z fabryk Hocha, Stencla i Maetzego, zapałki Bieńkowskiego, skóry z garbarni braci Jeromimów.
W 1916 roku Grochów przyłączony zostaje do Warszawy a do wybuchu II wojny Światowej następuje dalsze jego uprzemysłowienie. W latach 1925 - 1932 wzniesiono na terenie Grochowa 6 bloków dla bezdomnych na ulicy Podskarbińskiej. W latach 1937 - 1938 wybudowano kilka budynków osiedla TOR a po wojnie kilkanaście nowych osiedli mieszkaniowych m.in. 1950 - 1961 osiedla Grochów I, II , III.
Znaczna rozbudowa Grochowa nastąpiła po zakończeniu wojny w 1951 r., kiedy zaczął się tu rozbudowywać przemysł. W 1950 r. przy ul. Mińskiej uruchomiono największą w Polsce drukarnię im. Rewolucji Październikowej. Wkrótce powstały tu również: Polskie Zakłady Optyczne oraz duże zakłady odzieżowe „Cora”. W miejscu dawnych zakładów amunicyjnych „Pocisk” uruchomiono samochodowe warsztaty remontowe, które w 1951 r. zostały przekształcone w Warszawską Fabrykę Motocykli, przeniesioną później do WSK Świdnik. Okres wojny przetrwała Warszawska Fabryka Sprzętu Spawalniczego „Perun”.
Po roku 1989 liczne Zakłady Przemysłowe przestały funkcjonować. Budynki wielu z nich zaadaptowano do nowych funkcji (np. siedziby wyższych uczelni, siedziby firm, sąd, obiekty kultury). Część innych wyburzono.

WAŻNE OBIEKTY HISTORYCZNE, KULTUROWE, PRZESTRZENNE

Ulica Grochowska
Ulica Grochowska jest jedną z arterii wylotowych i najdłuższych ulic Warszawy. Zaczyna się przy rogatce, biegnie przez Kamionek, Grochów na Gocławek, gdzie przechodzi w Płowiecką. . Jeszcze na początku XIX wieku była drogą przez wsie, ale w 1823r. jej ranga znacznie wzrosła – stała się częścią wybrukowanego traktu do Brześcia i dalej w głąb Rosji. Wówczas Grochowska biegła w całości poza granicami Warszawy a po bokach stały jeszcze drewniane chałupy, karczmy i nieliczne dworki. Podczas Powstania Listopadowego w pobliżu ulicy toczyły się krwawe walki. Od połowy XIX wieku przy Grochowskiej zaczęły powstawać pierwsze zakłady przemysłowe. W 1900 r. wzdłuż ulicy poprowadzono tory kolejki wąskotorowej z Jabłonny do Karczewa a 24 lata później linię tramwajową na Gocławek. W latach 1934 -1935 przebudowano ulicę Grochowską i pokryto jej nawierzchnię kostką granitową. W czasie ostatniej wojny zniszczona została tylko część zabudowy mieszkalnej Grochowskiej na początku ulicy. W 1960 roku ulicę przebudowano przenosząc tory tramwajowe i poszerzając jezdnię; przebudowano także rondo Wiatraczna. W związku z tym przesunięto o 10 m. jedną z zabytkowych rogatek (arch. J. Kubicki).

Grochowska 224 dawna piekarnia Teodora Reicherta
Budynek na rogu ulic Grochowskiej i Wiatracznej dawna piekarnia Teodora Reicherta z 1920r. Jak pisał Jerzy Kasprzycki w „Korzeniach miasta” solidne ceglane mury i wysmukły komin były dla Grochowa takim samym symbolem dzielnicy jak dla Starówki Kolumna Zygmunta i Zamek Królewski.

Grochowska 262
Pomnik Budowy Szosy Brzeskiej, zwany też Pomnikiem Pracy, ustawiony został w 1825r. staraniem Stanisława Staszica. Upamiętnia zakończenie budowy brukowanego traktu z Warszawy do Brześcia.

Grochowska 272 Instytut Weterynaryjny
Zespół budynków na rogu Grochowskiej i Terespolskiej. Studenci Instytutu Weterynarii SGGW uczyli się tu przez ponad 100 lat. Siedzibę Instytutu wzniesiono w latach 1899-1900 według projektu rosyjskiego architekta Władimira Pokrowskiego. Po sąsiedzku znajdował się targowisko koni i bydła dostarczające studentom materiału badawczego. W 2005r. SSG wyprowadziła się na Ursynów. Władze Warszaw zdecydowały się przeznaczyć budynki na siedzibę warszawskiej orkiestry Sinfonia Varsovia. Konkurs na salę koncertową odbył się w ty roku (P. dalej).

Grochowska 274 rzeźba Syrenki
Budynek urzędu dzielnicy Praga Południe a przed nim rzeźba Syrenki – symbolu Warszawy, wyrzeźbiona w 1973r. przez Jerzego Chojnackiego. Dawniej można ją było oglądać na Saskiej Kępie ale po przewróceniu przez wandali została przeniesiona.

Grochowska 306/308 Budynek PZL
Budynek Państwowych Zakładów Lotniczych. Przed wojną mieściły się tu zakłady elektrotechniczne Bracia Borkowscy zatrudniające w najlepszych czasach nawet tysiąc osób.

Grochowska 314 dworek
Czarny od brudu piętrowy dworek zbudowany ok. 1850r.

Grochowska 316/318 Budynek PZO
Budowany tuż przed wojną nowoczesny na owe czasy budynek Polskich Zakładów Optycznych z żelbetowym szkieletem i całkowicie przeszklonymi ścianami. Planowane są przekształcenia w obiekt pełen sklepów, biur, klubów, instytucji kultury  mieszkań. Wstępny projekt adaptacji opracował znakomity polski architekt Stanisław Fiszer.

Grochowska 316/318, Chodakowska 22
Kamienice dla pracowników Zakładów Amunicyjnych „Pocisk”. Jeden z najbardziej okazałych zachowanych budynków przedwojennych.

Grochowska 342
Prawdopodobnie najstarsza kamienica na Grochowie, jedyna sprzed I wojny z zachowanym w pełni detalem.

Dawna Fabryka Gilz „Dzwon” Grochowska 354
Przed wojną fabryka należąca do Hilarego Jeżewskiego, produkowała 7mln gilz papierosowych tygodniowo. Obecnie budynek mieści restaurację Galeria Smaków.

Siennicka 15
Zespół Szkół im. Olimpijczyków Polskich, dawniej trzy szkoły powszechne. Projekt i realizacja ok. 1935r. Architekt: Piotr Kwiek. Funkcjonalizm z nurtu purystycznego - fasada z ciemnym klinkierem przeszklona wielkim dwukondygnacyjnym oknem oświetlającym klatkę schodową i korytarze, asymetryczny portyk z motywem stylu okrętowego.

Ulica Berka Joselewicza
Krótka uliczka, pamiątka po żydowskich mieszkańcach Pragi i Kamionka. Joselewicz (1764-1809) był ich bohaterem. Z początku handlował końmi ale porzucił kupiectwo dla służby wojskowej. Doszedł do stopnia pułkownika wojsk polskich. Bronił Pragi przez Rosjanami. Był oficerem Legionów Dąbrowskiego i armii Księstwa Warszawskiego. W 1808r otrzymał krzyż Virtuti militari. Zginął pod Kockiem w potyczce z Austriakami. Wzdłuż tej ulicy stoi długi przedwojenny budynek garbarni braci Lejzorowiczów, obecnie zajmowany przez warsztaty samochodowe.

Lubelska 12/14 Piekarnia Lubelska
Zabudowania fabryczne po prawej stronie ul. Berka Joselewicza mieszczą Piekarnię Lubelską należącą do Spółdzielni Piekarsko-Ciastkarskiej. Kiedyś piekła chleby i bułki, obecnie tylko ciasta.

Zakłady „Pocisk” Mińska 25/45
Część przedwojennych zakładów „Pocisk”. Od ulicy charakterystyczna ceglana brama i eklektyczny budynek dawnej administracji, który mieści obecnie Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Fabryka rozpoczęła produkcję w 1918r. Poza amunicją do karabinu Mauser. Na początku lat 50. W zakładach ulokowana została Warszawska Fabryka Motocykli produkująca motory WFM i Osa. W 1965r. zabudowania przejęte zostały przez Państwowe Zakłady Optyczne.

Mińska 70 hale warszawskiej fabryki odlewów ołowianych i cynkowych
Budynki z czerwonej cegły posdtawił w latach 1911-1912nznany przemysłowiec Wojciech Kemnitz. Obecnie osiedle Spółdzielni Mieszkaniowej „Osiedle Młodych”. Mimo nakazu konserwatora zabytków pozostawienia fragmentu starych budynków i wkomponowania w nową zabudowę inwestor najpierw doprowadzi wiekową fabrykę do ruiny w następnie zrównała z ziemią.

Gocławska 7/11 Hala zakładów Stomil
Fabryka zbudowana na przełomie XIX i XX wieku prze Berlińskie Towarzystwo Akcyjne, które produkowało tutaj gumowe buty . Potem duńska firma produkował tu margarynę. W latach międzywojennych działała na tym terenie warszawsko-ryska firma Rygawar, specjalizująca się w wyrobach gumowych. Po wojnie zstąpił ją państwowy Stomil. Obecnie w dawnej fabryce mieszczą się biura, magazyny i hurtownie różnych firm. Przyszłość budynków jest niepewna.
Gocławska 7/11 Bibliotek Pedagogiczna
Założona przed wojną przez Kazimierza Szpotańskiego – nie tylko znanego przemysłowca ale i społecznika. W 20. Rocznice powstania swej firmy stworzył bibliotekę, z której korzystać mogli także mieszkańcy Kamionka.

Gocławska 12 i Chodakowska 19/31 Zabudowania Fabryki Kazimierza Szpotańskiego
Wielka fabryka z szarej cegły dawna Fabryka Aparatów Elektrycznych. Obecnie mieści się tam Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej. Funkcjonalistyczne budynki zaprojektował Feliks Sztompke. W FAE produkowano znana w kraju za granica aparaturę rozdzielczą, przekładniki, odgromniki i aparaty rentgenowskie.

Ulica Rybna
Ulica na której zatrzymał się czas. Kocie łby, podniszczone zabytkowe kamienice są jak scenografia z filmu o życiu na przedmieściach.

Kamionkowska 45 wydawnictwo Murator
W zabudowaniach z szarej cegły dawnej garbarni obecnie mieści się siedziba wydawnictwa Murator.

Kamionkowska 48a Pastacafe
Restauracja, klub i galeria sztuki w jednym. Miejsce chętnie odwiedzane przez studentów okolicznych uczelni ale też pracowników sąsiednich sądów i firm.

Terespolska 4 dawne zakłady „cora”
Obok skrzyżowania Terespolskiej z Groszowiecką działały dawniej Zakłady Przemysłu Odzieżowego „Cora”. Wyroby założonej w 1949r. firmy zbudowanej według projektu Aleksandra Kodelskiego cieszyły się powodzeniem w całym obozie socjalistycznym a szyte tu płaszcze i garsonki były przedmiotem marzeń wielu Polek. W warunkach wolnego rynku przedsiębiorstwo nie wytrzymało konkurencji z produkcją z Dalekiego Wschodu. Teren wykupił przedsiębiorca budowlany z Siedlec, który zamierza postawić tu osiedle na 400 mieszkań.

Terespolska 15a Sąd Rejonowy
Gmach Sądu Rejonowego dla Pragi Południe i Pragi Północ w dawnym budynku magazynowym przebudowanym wg projektu pracowni SAMI Architekci. Otwarty w 2006r.

Kickiego 9 i 11 – budynki słynnego akademika
Dwa potężne socrealistyczne budynki Domu Studenta nr 3 Uniwersytetu Warszawskiego. Akademik działa od 1955r. Kiedyś w jednym budynku mieszkały studentki (Ubab) w drugim studenci (Dom Chłopa). Obecnie oba są koedukacyjne. Bywały lata, że jednocześnie kwaterowało w nim ponad 800 studentów.

Kaleńska 8 barokowy pałac
Wybudowany współcześnie według projektu Krzysztofa Wolskiego, który korzystał z planów z 1796r. W pałacu ma siedzibę prywatny instytut i kancelaria prawna.

Kaleńska 3 dawne strażackie zakłady przemysłowe
Ulica Kaleńska była przed wojną zagłębiem produkcji rozmaitej galanterii metalowej, zwłaszcza sprzętu pożarniczego. Strażackie zakłady Przemysłowe od 1925r. produkowała kompletny sprzęt przeciwpożarowy oraz węże parciane. Dziś mieści się tu Policealna Szkoła Kosmetyczna i licea dla dorosłych.
Lokalizacja wszystkich wymienionych obiektów przedstawiona została w pliku obiekty.kmz, który otworzyć można w programie Google Earth

OPRACOWANIA PLANISTYCZNE OBOWIĄZUJĄCE NA OBSZARZE STUDY SITE

Konkurs Sinfonia Varsovia

W 2010r. odbył się konkurs na siedzibę orkiestry Sinfonia Varsovia. Sala koncertowa orkiestry mieścić ma się w przekształconym obiekcie mieszczącym dawniej Instytut Weterynarii SGGW. Pierwszą nagrodę zdobyła praca przedstawiona przez zespół pod kier. Thomasa Purchera z Grazu (Austria). W projekcie zwraca uwagę otaczający założenie wysoki mur, uniesiony ponad poziom terenu oraz charakterystyczna sala koncertowa z wijącą się wstęgą widowni. Zespół tworzyć ma nowe centrum kulturalne stolicy - Sinfonia Varsovia Centrum. Będzie to miejsce koncertów muzyki poważnej, ale również innych gatunków sztuki - teatru, filmu, malarstwa. Mają tam również działać kawiarnie i restauracje.
Według uzasadnienia jury: Praca tworzy land mark – znak, który stanie się symbolem miejsca siedziby Orkiestry Sinfonia Varsovia. Tworzy go unikając epatowania formą i odwołując się do kulturowych, pozaformalnych wartości. Rozwiązanie w możliwie najpełniejszy sposób odpowiada na zadanie konkursowe, którym było stworzenie nowego centrum kulturotwórczego Warszawy – miejsca nie tylko prezentacji muzyki poważnej i innych rodzajów sztuki, lecz także spędzania czasu wolnego. Praca charakteryzuje się lapidarnością i niesie w sobie równocześnie wielowątkowe wartości i treści emocjonalne. Unikalne założenie, polegające na stworzeniu wyodrębnionej przestrzeni ogrodu, realizuje w pełni postulat otwarcia na tworzenie więzi społecznych. Równocześnie zapewniono pełny kontakt przestrzeni z Parkiem Obwodu Praga Armii Krajowej, a także z otaczającą przestrzenią uliczną. Sposób kształtowania ogrodu i jego powiązań z otoczeniem niesie w sobie zapowiedź stworzenia w publicznej przestrzeni miasta przestrzeni nieomal sakralnej – strefy wyciszenia, przedsionka do świątyni muzyki. Stosunek do istniejącej zabudowy jest, zdaniem Jury, wyrazem szacunku dla historycznego kompleksu objętego ochroną konserwatorską, którego nie traktuje jednak, jako wartości skończonej i zamkniętej, lecz jako kanwę dla dalszej kreacji tak, jak działo się to na przestrzeni wieków w kształtowaniu publicznych przestrzeni miast. Walory zapewnienia bezpieczeństwa przy równoczesnej otwartości są wartością pracy.
Plansze konkursowe zostały przedstawione w załączniku 03 MPZP Sinfonia Varsovia

Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego rejonu Ronda Wiatraczna

MPZP rejonu Ronda Wiatraczna nie jest uchwalony, ale został już wyłożony do publicznego wglądu. Dla uczestników konkursu szczególnie istotne mogą być informacje i zapisy dotyczące obszaru „A” – ograniczonego ulicami Terespolską, Stanisławowską, Dwernickiego, Wiatraczną, Grochowską (plan obejmuje znacznie większy obszar), stanowiącego fragment study site. Plan zakłada ochronę układu istniejących osiedli mieszkaniowych i zachowanie terenów zieleni wewnątrz kwartałów zabudowy mieszkaniowej przy uporządkowaniu wnętrz kwartałów oraz ochronę Parku Obwodu Praga AK. Ustala również zasady zagospodarowania byłego Instytutu Weterynarii SGGW (teren konkursu na siedzibę Sinfonii Varsovia).Rozwiązania i wytyczne MPZP rejonu Ronda Wiatraczna zostały przedstawione w załączniku 04 MPZP rejonu Ronda Wiatraczna

Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego rejonu Dworca Wschodniego

MPZP rejonu Dworca Wschodniego uchwalony został ….. 2010r. Ochrona i kształtowanie ładu przestrzennego. Najważniejsze decyzje planu dotyczą dworca kolejowego „Warszawa - Wschodnia”, gdzie ustala się urządzenie miejsc publicznych - placów, stanowiących punkty przesiadkowe po północnej stronie dworca przy ul. Kijowskiej oraz po południowej stronie dworca przy ul. Lubelskiej. Zachowana zostaje istniejąca lokalizacja przystanku (dworca) kolejowego „Warszawa - Stadion”, po którego wschodniej stronie urządzony ma być plac. Dworzec autobusowy mieścić ma się po południowej stronie dworca kolejowego „Warszawa - Wschodnia” z wejściem od strony placu przy ul. Lubelskiej.
Plan ustala przebieg projektowanej Al. Tysiąclecia i wprowadzenie jej w tunel pod torowiskiem po wschodniej stronie Dworca Wschodniego.
Dla części północnej otoczenia Stadionu plan ustala sposób zagospodarowania zbieżny z ustaleniami konkursu na otoczenie Stadionu Narodowego.Rozwiązania i wytyczne MPZP rejonu Dworca Wschodniego zostały przedstawione w załączniku 05 MPZP rejonu Dworca Wschodniego

Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego rejonu Kamionka

Plan służy przede wszystkim potrzebom doraźnym – ustalenie sposobu uzupełniania zabudowy, zmian przeznaczenia czy nadbudowywania istniejących budynków. Potrzeby inwestycyjne wynikają z położenia Kamionka w bliskim sąsiedztwie węzła komunikacyjnego Dworca Wschodniego (kolejowy linii, dworzec autobusowy, pętla autobusów miejskich, sieć linii tramwajowych), stacji metra „Mińska” oraz zespołu Stadionu Narodowego. Projektanci planu wyznaczyli pierzeję zabudowy wzdłuż ul. Grochowskiej (odcinek od ul. Lubelskiej do ul. Międzynarodowej) oraz wyraźne zakończenie planowanej ulicy Tysiąclecia. Przewidzieli przeprowadzenie linii tramwajowej w kierunku Gocławia wzdłuż ul. Międzynarodowej. Zrezygnowali z lokalizowania dominant wysokościowych (w tym przy ul. Grochowskiej). W projekcie planu ujęte zostały ustalenia dotyczące kształtowania zwartych pierzei z zabudową bezpośrednio w liniach rozgraniczających ulic, zgodnie z charakterem obszaru, ochrony obiektów zabytkowych, przekształceń obszarów poprzemysłowych w kierunku zabudowy usługowej i mieszkaniowej, rozwoju komunikacji – wyznaczenia terenu pod realizację ul. Tysiąclecia i linii tramwajowej.
W projekcie planu uwzględniono projektowaną Al. Tysiąclecia wraz z linią tramwajową od skrzyżowania z ul. Grochowską w kierunku północnym z przejściem tunelowym pod linią kolejową. Zgodnie ze Studium Miasta zrezygnowano z przedłużania trasy komunikacyjnej w kierunku południowym przez tereny Parku Skaryszewskiego. Natomiast wzdłuż ul. Międzynarodowej planowane jest poprowadzenie linii tramwajowej w kierunku Gocławia.Rozwiązania i wytyczne MPZP rejonu Dworca Wschodniego zostały przedstawione w załączniku 06 MPZP rejonu Kamionka

Źródła:
WYTYCZNE URBANISTYCZNE I KONSERWATORSKIE DO PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO DLA KAMIONKA (opracowanie na zlecenie Stołecznego Konserwatora Zabytków, zespół: dr arch. Aleksander Chylak, arch. Maciej Czeredys, mgr Ewa Kalnoj-Ziajkowska, arch. Anna Szwykowska)
WYTYCZNE URBANISTYCZNE I KONSERWATORSKIE DO PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO DLA KAMIONKA (opracowanie na zlecenie Stołecznego Konserwatora Zabytków, zespół: dr arch. Aleksander Chylak, arch. Maciej Czeredys, mgr Ewa Kalnoj-Ziajkowska, arch. Anna Szwykowska)
WYTYCZNE URBANISTYCZNE I KONSERWATORSKIE DO PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO DLA obszaru urbanistycznego „Wiatraczna” (opracowanie na zlecenie Stołecznego Konserwatora Zabytków, zespół: dr arch. Aleksander Chylak, arch. Maciej Czeredys, mgr Ewa Kalnoj-Ziajkowska, arch. Anna Szwykowska)
MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA REJONU DWORCA WSCHODNIEGO (główny projektant: dr inż. arch. Krzysztof Domaradzki WA-038, zespół: arch. Marek Sawicki
WA-333, arch. Piotr Sawicki, arch. Dorota Sawicka WA-276, arch. Rafał Wysocki, mgr Jacek Skorupski (ochrona środowiska), mgr inż. Stefan Parys (uzbrojenie terenu), mgr inż. Zygmunt Użdalewicz (komunikacja)
http://bip.warszawa.pl/Menu_przedmiotowe/ogloszenia_informacje/Plan_zagospodarowania_rejonu_Dworca_Wschodniego_wylozenie.htm
MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA OBSZARU KAMIONKA (główny projektant:
mgr inż. arch. Robert Jaworski WOIU, WA-071, zespół: mgr inż. arch. Kamila Suchorzewska, mgr inż. arch. Joanna Wierzbowska, mgr inż. kom. Anna Chmielewska (komunikacja), mgr inż. Stefan Parys (inżynieria miejska).
MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA REJONU RONDA WIATRACZNA (DAWOS Sp. z o.o. Kierownik Zespołu - dr inż. arch. Krzysztof Domaradzki WA-038, zespół: mgr inż. arch. Marek Sawicki WA-333, mgr inż. arch. Diana Polkowska WA-294, mgr inż. arch. Magdalena Duda, mgr inż. arch. Renata Jóźwik, inż. arch. Bartłomiej Gajewski, mgr inż. Stefan Parys (infrastruktura techniczna)
MATERIAŁY KONKURSOWE NA SIEDZIBĘ ORKIESTRY SINFONIA VARSOVIA
http://www.sinfoniavarsovia.org/konkurs/
Marta Leśniakowska, Architektura w Warszawie lata 1918-1939, Warszawa 2002
Jerzy S. Majewski, Dariusz Bartosiewicz, Tomasz Urzykowski, Spacerownik warszawski
Atlas historyczny Warszawy

 

Pliki do pobrania

  1. 1.
    study site w E11
    (plik: europan_e11_study_site.pdf, rozmiar pliku: 152.55 KB)
    Pobierz